Opus Dei tarikatı

Opus Dei tarikatı Katolik kilisesi içindeki en gizemli ve en tartışmalı güçtür. Dan Brown’un Da Vinci Şifresi kitabını okuyanlarınız Opus Dei’yi, müridinin radikal tavırlarıyla öne çıkan bir dini kurumsallaşma olarak hatırlayacaklardır. Kitapta Opus Dei aynı zamanda sağ kanat politik gündemini belirleyen bir güç olarak da verilmişti ki, bu da bir çok kesimi oturduğu koltuklarında rahatsız etmeye yetmişti.Opus Dei hakkında çok fazla konuşulan, fakat günümüz dinsel toplulukları içinde hakkında en az şey bilinen örgüttür.

Opus Dei, 2 Ekim 1928 de Madrid’te sıradan bir papaz olan Jose Maria Escriva de Balaguery Albas tarafından kurulmuştur. İlk başlarda örgüt, idealist fikirlerle kurulmuş olduğu söylense de, iş ideolojiyi hayata geçirmeye geldiğinde tablo biraz karışmıştır. Escriva tarafından oluşturulan Opus Dei’nin temel fikri, sıradan bir işin kutsallığıdır. Opus Dei latince kelime anlamı olarak da zaten ‘Tanrının işi” demektir. İnanca göre kişinin Tanrı ya yakın olması ulaşması için ille de rahip olması gerekmemektedir. Kişi hukuk mühendislik veya tıpla uğraşırken Tanrı’ya ulaşabileceği gibi, yaptığı işe Hıristiyanlık ruhunu getirirse çöp toplarken veya postayı teslim ederken de tanrıya ulaşabilir. Bu görüşleri ve Tanrı’nın göreve çağrısının yolunu paylaşan, aynı vücudun parçaları olmak görünüşü 1940’ların dini yapısına göre fazla yenilikçiydi. Opus Dei bırakın Katolik olmayı, Hıristiyan bile olmayan ortakları kuruluşa kabul etmek için 1950 yılında Katolik Kilisesinden izin alabilen ilk kuruluştu.Bu yüzden Escriva zamanın dini otoriteleri tarafından sapkınlıkla suçlanmıştı. Escriva sonrasında kurum kilise etkisine çok fazla karşı koyamamış görünüyor, çünkü kurum günümüzde Katolik kilisesine paralel görüşler sergiliyor ki çağlar boyu alengirli yollarla dini ve siyaseti avucunun içinde tutmayı başarmış Kilise için başka türlüsü düşünülemezdi.

Kurumun gündeminde vergi, terörle savaş veya sağlık hizmetlerinin nasıl geliştirilmesi gerekir, gibi ana konular yoktur, genel olarak homoseksüellik ve kürtajın yasaklanması gibi konularla uğraşmaktadır. Burdan açıkça anlaşılacağı üzere kurum günümüzde Vatikan'la beraber düşünme ve gündem belirleme yetisine sahiptir ki zaten Papa II. Jean Paul'ün de içinde bulunduğu Escriva hayranları , “bir aziz olmanın” her Hıristiyanın kaderi olduğuna ve bir gün II. Vatikan konseyi tarafından ilan edilecek “kutsallığa evrensel çağrı” nın gerçekleşeceğine inanırlar, yani diğer bir deyişle, bir gün tüm dünyanın Hıristiyan olacağına inanırlar.

Opus Dei tarikatı üyelerinin uyması gereken kurallar yanında bir de her gün yapması gereken ibadetler vardır. Bunların içinde kalçalarına “cilice” denen çivili bir zinciri günde iki saat sıkıca bağlamalarını kapsayan uygulama da yer alıyor. Bu işlemi İsa’nın çilesini anlamak için gerçekleştirdiklerini belirtiyorlar. Çile tüm Opus Dei üyelerinin günlük ruhani programlarının bir parçasıdır. Opus Dei’ nin %30 unu oluşturan evlenmeme ahdi yapan üyeler her gün cilice ve okunan dualarla kendilerini kırbaçlama görevini yapmak zorundadırlar. Ama evli kadın üyeler için farklı basit günlük çileler verilmiştir. Kadınlar sadece erkeği memnun etme ve çocuk bakma gibi hizmet görevleriyle yükümlü tutulurlar, evli erkeklerse evin geçimini sağlama ve tamirat işlerinden sorumludur. Sosyal anlamda aşırı muhafazakar bir yapıları vardır.Opus Dei üyelerine göre Papa'nın kimliği, Kilise'nin de, Papalık Makamı’nın da üstündedir. Papa, Tanrı-Krallığı’nın kutsal önderidir. Böylesine yüce bir mertebeye erişebilen kişi de elbette Olağanüstü bir kişidir. Bu nedenle Opus Dei, böylesine olağanüstü bir kişi tarafından temsil edilen Vatikan Devleti’ni yüceltir ve Kilise’yi ikinci planda görür.

1928 yılında İspanya'da kurulan Katolik organizasyon, OPUS DEI (Tanrının İşleri) oldukça küçük ve sofu bir Avrupa mezhebiyken, milyonlarca dolara sahip, merkezi New York'ta bulunan ve birçok ülkede temsilcilikleri olan dünyanın en büyük ve zengin kilisesi haline gelmiştir.